Istota szlifu
Zdaniem wielu ekspertów, z wszystkich „4C” najważniejszy jest szlif. Cięcie decyduje o sposobie odbijania światła, co przekłada się na jakość diamentu. Co ciekawe, nawet diamenty o doskonałym kolorze i czystości mogą być pozbawione życia, jeśli szlif jest nieodpowiedni.
W dobrze oszlifowanym diamencie światło odbija się w ściśle określony sposób. Aranżacja ruchów światła jest niezwykle ważna. Przy zbyt płytkim szlifie światło wydostaje się przez dolną część diamentu, przez co powierzchnia matowieje. Zbyt głębokie cięcie natomiast charakteryzuje rozchodzenie się światła na boki, w efekcie czego diament jest ciemny.
Niektóre brylanty o szlifie okrągłym mogą otrzymać świadectwo jakości szlifu. Wydają je np. IGI (International Gemological Institute), GIA (Gemological Institute of America), EGL (European Gemological Laboratorium), HRD (HRD Anterwp) czy DPL (DiamantPrufLabor). Instytucje te posługują się jednak odmienną skalą. Cechą charakterystyczną jest fakt, iż jedynie diamenty o okrągłym szlifie mogą zostać sklasyfikowane jako „idealne”. Maksymalną notą dla innych cięć (jak szmaragdowy czy szlif księżnej) jest ocena „bardzo dobra”.
Szlif ocenia się na podstawie 3 czynników:
- kształtu
- zachowania proporcji
- wykończenia szlifu
